Gevrek Reklamı İçin Çocuk Oyuncu Başvurusu: Bir Annenin Notları
Ayşe Nur Demirci ·
Kahvaltılık gevrek reklamı için çocuğunu düşünen velilere, iki çocuk annesinin gözünden set günü, çanta hazırlığı ve başvuru adımları. Çocuğu baskılamadan, konforunu koruyarak nasıl başvurulacağını anlatıyoruz.
Küçük kızım ilk kez bir mutfak setine girdiğinde kaşığı ağzına götürmeden önce bana baktı. Kameraya değil, bana. O an anladım ki çocuk oyuncu başvurusu yapan bir velinin sette en önemli işi, çocuğun görebileceği bir yerde sakin durmak. Kahvaltılık gevrek reklamları için çocuğunu düşünen anne babalara, iki çocuk annesi olarak yaşadıklarımı ve gördüklerimi anlatmak istiyorum.
Bir mutfak, bir kâse ve bir sürü yetişkin
Görsele bak. Uzun, kıvırcık saçlı bir kız çocuğu; beyaz, çiçek desenli uzun kollu bir tişörtün üstüne kot bir salopet giymiş. Kaşığında gevrek, bir çilek, birkaç yaban mersini. Önünde hasır bir altlığın üstünde gevrek kâsesi, yanında bir bardak süt. Masada kırmızı kareli bir örtü, bir kâse dolusu elma, çilek, muz. Arkada açık renk bir mutfak, rafta kavanozlar, pencereden gün ışığı giriyor. Kızın arkasında siyah tişörtlü bir kadın eğilmiş, gülümsüyor; sağda bir kameraman, solda koca bir kamera ve monitör.
Çocuğun yüzü ışıl ışıl ama etrafında en az dört yetişkin var. Sette hep böyle. Çocuğunu bu kalabalığa hazırlamak, başvuru formundan önce gelen iş.
Gevrek reklamı hangi çocuğu arıyor?
Kahvaltılık ürün reklamlarında genelde dört ile on yaş arası çocuklar aranır. Kardeş gibi duran ikililer, anne ya da babayla birlikte oynayacak çocuklar da istenir. Ajanstaki kast ekibiyle her konuştuğumda aynı şeyi duydum: aranan şey kusursuz bir çocuk değil, kahvaltı masasında gerçekten oturuyormuş gibi görünen çocuk. Ön dişi düşmüş olan, saçı biraz dağınık olan, gülerken gözleri kısılan.
Tecrübe gerekmez. Ama şunu bilmelisin: çocuğun yabancı bir yetişkinin yönlendirmesini dinleyebilmeli. “Kaşığı biraz daha yukarı kaldır” dendiğinde bunu yapabilmesi, kameraya bakmadan gülebilmesi yeterli.
Kamera denemesine çağrılırsan orada da benzer bir şey olur: çocuğun bir masaya oturtulur, önüne bir kâse konur, birkaç kez kaşığı ağzına götürmesi istenir. Biri ona adını, en sevdiği kahvaltıyı, okulda ne yaptığını sorar. Bu sohbet işin bir parçası; kast ekibi çocuğun yabancı biriyle nasıl konuştuğuna bakıyor. Benim büyük oğlum bu tür sorulara tek kelimeyle cevap verir, küçük kızım ise susmak bilmez. İkisi de olur. Önemli olan zorlanmamaları.
Kuru üzümlü kâse günü
Bir kahvaltı ürününün kamera denemesine gitmiştik; küçük kızım altı yaşındaydı. Masaya kuru üzümlü bir gevrek kâsesi kondu. Kızım kuru üzümü sevmez. İlk iki denemede kaşığı ağzına götürdü, gülümsedi, çiğnedi. Üçüncüde yüzü değişti ve sessizce bana döndü: “Anne, ben bunu yemek zorunda mıyım?”
İçim cız etti. Hemen araya girmek istedim ama yönetmenin yanındaki kadın benden önce davrandı. Kızımın yanına çömeldi, masanın altına konmuş küçük, boş bir kâseyi gösterdi. “Ağzına aldıktan sonra buraya bırakabilirsin, kimse görmez” dedi. Yemek reklamlarında bu bir sır bile değilmiş; çocuk her tekrarda yutmak zorunda değil. Kızım rahatladı, kalan denemeleri gülerek bitirdi.
O iş bize çıkmadı. Ama o gün öğrendiğim şey sonraki her sette işime yaradı: çocuğunun bir şeyi sevmediğini ekiple paylaşmaktan çekinme. Alerjisi varsa başvuruda yaz, yoksa da sevmediği yiyecekleri editöre söyle. Ekip bunu sorun olarak değil, bilgi olarak görür.
Set günü: çanta, bekleme ve tekrar
Gevrek setinde gün uzun geçer. Işık kurulur, kâse değiştirilir, süt dökülür, masa silinir. Çocuğun çoğu zaman bir köşede bekler. Benim çantamda şunlar olur:
- Yedek bir tişört ve tayt. Süt dökülürse kostümle ekip ilgilenir ama aralarda çocuğun kendi rahat kıyafeti iyi gelir.
- Boyama defteri ve sessiz birkaç oyuncak. Ses çıkaran oyuncak sette sorun olur.
- Su ve tuzsuz kraker. Şekerli atıştırmalığı ben azaltırım; tekrarlarda zaten gevreğin tadına bakacak.
- Islak mendil. Salopetin askısına yapışan bal lekesini bir düşün.
Veli sette her zaman çocuğunun yanındadır; onay da her zaman velinindir. Ben monitörün arkasında, kızımın beni görebileceği bir yerde dururum. Ama tekrar sırasında ona el sallamam, “gülsene” diye işaret etmem. Bu yönetmenin işini bozar ve çocuğu iki farklı sesle baş başa bırakır.
Bir de yorgunluk meselesi var. Çocuğun sıkıldığını, ağlamaklı olduğunu görürsen ekiple konuş. İyi bir set buna mola verir. Zorla gülümsetilmiş bir çocuk ekranda zaten yapay durur.
Çekim sabahı çocuğu aç götürme ama tıka basa da doyurma. Hafif bir kahvaltı yeter, gerisini sette tekrarlarla gelen gevrek tamamlar. Gevrek süte batıp yumuşamasın diye ekip kâseyi sık sık değiştirir. Bunu önceden anlatırsan çocuk şaşırmaz; önündeki kâsenin alınıp yenisinin konması ona bir hata yaptığı hissini vermez.
Katalogdan farklı: burada çocuk oynuyor
Daha önce katalog çekimi yaşadıysan reklam filmi seni şaşırtabilir. Katalogda bir poz, bir gülümseme yeter. Burada çocuğun kaşığı kâseye daldırması, kaldırması, ağzına götürmesi, çiğnemesi ve sonra kameranın yanındaki birine bakıp gülmesi tek bir hareket gibi akmalı. Bunu on, on beş kez tekrarlar. Çoğu zaman tek kelime söylemez. Repliksiz bir oyun bu; yüzle, gözle, elle anlatılan.
Evde baskı yapma. “Hadi kameraya gül” diye prova yaptırmak çocuğu kasar. Kahvaltıda birlikte gülün, o kadar.
Başvuruyu nasıl yaptım
Başvuruyu veli olarak sen yaparsın. Ben kızımın fotoğraflarını balkonda, sabah ışığında çektim. Biri yüzüne yakın, biri boydan; makyaj yok, filtre yok, saç tokası bile yok. Boyunu ve kilosunu o hafta yeniden ölçtüm, çünkü çocuklar üç ayda değişiyor.
Fotoğrafı çekerken çocuğuna poz verdirme. Ben kızıma en sevdiği şarkıyı sordum, anlatırken çektim. Gülüşü kendi gülüşüydü; kast ekibinin aradığı da tam olarak o. Kıyafet olarak düz renkli bir tişört seçtim, çünkü desenli bir elbise fotoğrafta yüzünden önce göze çarpıyor.
Formda boyu, kiloyu ve ayakkabı numarasını yazarken tahmin etme. Kostüm ekibi salopeti, tişörtü bu rakamlara göre hazırlar; sete geldiğinizde askıların uzun, paçaların kısa kalması hem çocuğu hem seni gereksiz yere bekletir.
Çocuğun için başvuru formunu doldurup en az iki fotoğraf yüklediğinde, gönder tuşuyla birlikte sana atanan editörün WhatsApp hattı açılır. Sonuç ve uygun projeler oradan bildirilir; sorularını da oraya yazabilirsin. Ücret projeye, kullanım süresine ve yayın mecrasına göre değişir, editör bunu her iş için ayrıca konuşur.
Ajans bu tür kahvaltılık ve çocuk reklam filmleri için düzenli olarak çocuk oyuncu ve model başvurusu alıyor; belirli bir tarihi beklemen gerekmiyor. Çocuğun kahvaltı masasında zaten gülüyorsa sabah ışığında iki fotoğraf çek ve velisi olarak başvurusunu bugün gönder.
Bu çekime uyan adaylar şunlara da bakıyor: Meyve Suyu Reklam Filmi Oyuncu Başvurusu: Kameranın Gördükleri, Atıştırmalık Reklamı Başvurusu: 32 Yaşında İlk Setimden Notlar ve Yemek Siparişi Reklamı Oyuncu Başvurusu: Sette Bir Gün, Saat Saat.
Sık sorulan sorular
Çocuğum çekimde yiyeceği her seferinde yemek zorunda mı?
Hayır. Yemek reklamlarında çocuk her tekrarda yutmak zorunda değildir; ekip lokmayı bırakabileceği bir kâse hazırlar. Çocuğunun sevmediği ya da alerjisi olan bir yiyecek varsa bunu baştan editöre bildir.
Veli sette çocuğun yanında kalabilir mi?
Evet, veli çekim boyunca her zaman çocuğunun yanındadır ve onay velinindir. Tekrarlar sırasında monitörün arkasında, çocuğun seni görebileceği bir yerde durman en iyisidir.
Başvuru için profesyonel fotoğraf gerekir mi?
Gerekmez. Gün ışığında, filtresiz çekilmiş bir yakın plan ve bir boy fotoğrafı yeterlidir. Fotoğrafların güncel olması, profesyonel olmasından daha önemlidir.
Çocuğum için başvuruyu kim yapar?
18 yaşından küçükler için başvuruyu veli yapar. Formu doldurup en az iki fotoğraf yüklediğinde atanan editörün WhatsApp hattı açılır ve sonuç oradan bildirilir.