Ailecek Kanepede: Akıllı Televizyon Reklamı İçin Oyuncu Başvurusu
Mehmet Demir ·
Televizyon reklamlarındaki ailecek izleme sahnesini, modelliğe 32 yaşında başlamış biri olarak anlatıyorum: rol arkadaşlarıyla sette tanışmak, oturma düzeni, kumandanın kimde olduğu ve birlikte zamanlanan kahkaha.
Modelliğe 32 yaşında başladım. O yaşta kamera karşısına geçen biri olarak en çok çağrıldığım rol de tahmin edersiniz ki baba oldu. Televizyon, ses sistemi, ev ürünü reklamlarının çoğu bir akşam kanepede oturan bir aileyi anlatır. Akıllı televizyon reklamı oyuncu başvurusu yapmayı düşünüyorsanız, bu sahnenin en zor yanının oyunculuk değil, sabah tanıştığınız insanlarla öğlene kadar bir aile olmak olduğunu bilmenizi isterim.
Kanepede dört yabancı
Görseldeki kareye bakın. Akşam, pencerenin ardında şehir ışıkları. Krem bir kanepede açık renk kazaklı bir baba, yanında anne, önlerinde iki çocuk. Oğlan babanın koluna yaslanmış, küçük kız kucağındaki peluşla kumandayı televizyona doğru uzatıyor. Sehpada bir kâse patlamış mısır, iki kupa, küçük bir saksı. Arkada ışık standları ve kulaklıklı bir teknisyen, sağ altta kameranın monitörü.
Bu dört kişinin çoğu zaman aynı aileden olmadığını bilmek ilginç geliyor insana. Kast ekibi babayı bir dosyadan, anneyi başka bir dosyadan, çocukları ayrı başvurulardan seçer. Sette ilk kez yan yana gelirsiniz. Birkaç saat sonra da kamera sizden yıllardır aynı kanepeyi paylaşan insanlar gibi görünmenizi bekler.
Benim ilk kanepe sabahım
Modelliğimin ikinci yılında bir ev elektroniği reklamına çağrıldım. Sabah sette "eşim" ile, "oğlum" ve "kızım" ile tanıştım. Çocukların velileri monitörün arkasında oturuyordu. Kahvaltı masasında ayaküstü birkaç cümle konuştuk, sonra doğruca kanepeye.
İlk provada kanepenin ucuna oturdum. Dizlerim bitişik, ellerim dizimde, eşimle aramda bir karışlık boşluk. İş görüşmesine gelmiş gibi. Yönetmen monitörden başını kaldırıp "Mehmet, bu senin kanepen. Kendi evinde böyle mi oturuyorsun?" dedi. Herkes güldü, ben de güldüm ama kızardım. Sonra fark ettim ki çocuklar da bana göre oturuyordu; ben gergin oturunca onlar da benden uzak durmuştu.
Öğle arasında eşimi oynayan oyuncu bir şey yaptı: çocuklara hangi çizgi filmleri izlediklerini sordu, sonra bana döndü ve "senin oğlun bunu hiç izlememiş, ayıp" diye takıldı. Masada on dakika boyunca çocuklar bize karakterleri anlattı. Kimse oyunculuk yapmıyordu.
Öğleden sonraki ilk tekrarda oğlan rolündeki çocuk, kimse söylemeden koluma yaslandı. Kızımı oynayan küçük kumandayı benim elimden aldı, çünkü yemekte "kumanda bende kalacak" diye anlaşmıştık. Kurguda kullanılan tekrar o oldu. O gün şunu öğrendim: kameranın gördüğü yakınlığı kamera kapalıyken kurmak gerekiyor. Kanepede değil, kahvaltı ve öğle yemeği masasında.
Oturma düzeni, kumanda, yaslanma
Bu sahnelerde yönetmen kimin nerede oturacağını önceden belirler, çünkü ürün ekranı ve kumanda kadrajda doğru yerde durmalıdır. Görseldeki düzen tipik: yetişkinler arkada, çocuklar önde, kumanda en öndeki çocuğun elinde ve ekrana doğru. Kumandayı tutan kişi değişirse hikâye değişir; babanın elindeyse baba seçiyordur, çocuğun elindeyse ev çocuğa aittir. Size kumanda verilmediyse uzanmayın. Ben bir provada alışkanlıkla uzandım, sahne baştan kuruldu.
Yaslanma ise ince bir iş. Çocuk oyuncuya kendiliğinden sarılmak ya da kolunuzu omzuna atmak için önce velisine ve yönetmene sorun. Benim o setimde yönetmen kimin kime ne kadar yaslanacağını provada gösterdi, veliler de oradaydı. Sonra her tekrarda aynı şekilde oturmamız gerekti. Bir tekrarda kolum çocuğun omzundaysa sonrakinde de omzunda olmalı; kurgu kareleri birleştirirken kolun bir anda kaybolması tekrar sebebi.
Birlikte gülmek
Kahkaha sahnesi en çok tekrar alan an. Dört kişinin aynı anda gülmesi gerekiyor ve biri yarım saniye geç kalınca aile değil, dört ayrı insan gibi görünüyorsunuz. Bizim sette asistan kadrajın dışında elini kaldırıyordu; el indiğinde gülüyorduk. İlk denemelerde kocaman güldüm, başım geriye gitti. Yönetmen "küçült" dedi. Yakın planda küçük bir gülümseme bile monitörde yeterince büyük görünüyor. Bunu öğrenmem birkaç tekrar sürdü.
Bir püf noktası daha: gülerken birbirinize bakın. Görseldeki aile de öyle; baba ve anne televizyona değil, bir an çocuklara dönmüş. İzleyici bir aileyi ekrana bakışlarından değil, birbirlerine attıkları o kısa bakıştan tanır. Patlamış mısır kâsesine uzanan eller de aynı şekilde planlanır; kimin ne zaman uzanacağı provada belirlenir ve kâse her tekrardan sonra yeniden doldurulur. Elinizi hangi saniyede uzattığınızı aklınızda tutun, yoksa asistan kâseyi doldurmaktan yorulur.
Bu sahne için aranan yüzler
- Otuzlu, kırklı yaşlarda anne ve baba adayları. Model gibi değil, gerçekten akşam film izleyecek insanlar gibi.
- Beş ile on yaş arası çocuklar. Kanepede birkaç saat oturabilen, sıkılınca velisine söyleyebilen.
- Genç çiftler, arkadaş grupları; maç izleme sahneleri sık yazılır.
- Arka planda oturan figüranlar. Figüran başvurusu ilk iş için iyi bir kapı.
Çocuk oyuncular için başvuruyu veli yapar ve veli sette çocuğunun hep yanında olur. Molaları da veliler söyler; o gün de öyleydi.
Katalogla başlamış biri olarak farkı da söyleyeyim. Katalogda pozu verir, birkaç kare tutarsınız. Reklam filminde poz yoktur; "üçe kadar televizyona bak, üçte kızına dön" gibi saniye saniye yönlendirmeler gelir ve on beş tekrarın on beşinde aynı saniyeyi tutturmanız beklenir.
Akıllı televizyon reklamı oyuncu başvurusu için pratik notlar
Fotoğraf: gün ışığında, filtresiz bir yakın plan; bir de düz bir tişört ve kotla baştan ayağa boy fotoğrafı. Aile rolü için seçilirken yan yana konacağınız insanlarla boy ve yaş uyumunuza bakılır, o yüzden formdaki boy, kilo ve beden gerçek olsun. Sakal bıraktıysanız ya da saçınızı kestirdiyseniz fotoğrafı yenileyin.
Sete giderken kendinizi de hazırlayın. Kahvaltıda rol arkadaşlarınızla tanışın, çocuklara adlarını sorun, velilerle selamlaşın. Bu küçük şeyler kanepede kameraya yansıyor.
Akış basit. Reklam oyuncusu kayıt formunu dolduruyorsunuz, en az iki fotoğraf yüklüyorsunuz, gönderince size atanan editörün WhatsApp'ı açılıyor. Sonuç oradan geliyor. Ücret projeye, kullanım süresine ve yayın mecrasına göre değişiyor; editör her iş için ayrıca anlatıyor.
Ajans bu tür reklam filmleri için düzenli olarak oyuncu, model ve manken başvurusu alıyor. Geç başladıysanız dert etmeyin; kanepede çocuğunun yaslandığı bir baba yüzü için yaşınız avantaj bile olabilir. Fotoğraflarınızı bu akşam çekin ve aile rolü için başvurunuzu yarın sabah yollayın.
Benzer çekimlere de göz atın: Çevre Bilinci Reklamı Oyuncu Başvurusu: Toprağa Diz Çöken Aileler, Elektrikli Otomobil Reklamı Oyuncu Başvurusu: Kadrajdan Notlar ve Online Alışveriş Reklamı İçin Oyuncu Başvurusu: 7 Adımda Hazırlık.
Sık sorulan sorular
Reklamdaki aile gerçekten aynı aileden mi oluşur?
Çoğu zaman hayır. Anne, baba ve çocuklar ayrı başvurulardan seçilir ve sette ilk kez tanışır. Prova ve aralardaki sohbetler aile görüntüsünü kurmaya yardım eder.
Otuzlu yaşlarda başlamak için geç mi?
Değil. Televizyon ve ev ürünü reklamları sıklıkla otuzlu, kırklı yaşlarda anne ve baba profilleri arar. Ben modelliğe 32 yaşında başladım.
Çocuk oyuncularla temas konusunda nelere dikkat etmeliyim?
Sarılma, yaslanma gibi temaslar provada yönetmen tarafından belirlenir ve veliler sette bulunur. Kendiliğinden bir şey yapmadan önce yönetmene ve veliye sorun.
Başvurumun sonucunu nasıl öğrenirim?
Formu gönderdiğinizde size atanan editörün WhatsApp hattı açılır. Sonuç ve uygun projeler oradan bildirilir.